“Bad things are out there.”

Víðavangs- og fjallahlaup eru alltaf að verða sí vinsælli. Ég fór sjálfur í Dyrfjallahlaupið í sumar en það hlaup er bara grín í samanburði við The Barkley Marathon. Þetta maraþon er sennilega það erfiðasta í heimi en fyrstu 10 árin sem það var haldið náði enginn að klára. Hlaupið fer fram í óbyggðum Tennessee og aðeins 40 hlauparar fá boð um þátttöku ár hvert eftir flókið umsóknarferli. Skipuleggjendur eru fyndnir kallar sem sjá til þess að hlaupið er allt annað en hefðbundið.

Hlaupaleiðin er flókin og síbreytileg frá ári til árs. Það eru engar merkingar, en á leiðinni eru 10 bækur sem hlauparar rífa blaðsíður úr til að sanna að þeir fóru alla leiðina. Bannað er að vera með hlaupaúr eða GPS tæki. Hvert maraþon samanstendur af 5 stórum hringjum og hver hringur er sagður vera 20 mílur (32 km), en er víst nokkuð lengri en það. Í hverjum hring er hækkunin samtals 3,6 kílómetrar í gegnum mjög erfitt landsvæði. Tímametið þegar myndin var gerð var 55 klukkustundir en hlauparar hafa aðeins 60 klukkustundir til að klára hlaupið. Þetta hlaup er algjör geðveiki og myndin mjög skemmtileg. Náið henni á Netflix.

“I think most people would be better off with more pain in their lives, honestly.I think that, if nothing else, they would appreciate the pain-free times more.“

 

Leikstjórar: Annika Iltis, Timothy James Kane